عکس از: mojo40.com
تصمیم گرفتهاید که با نام مستعار وبلاگ بنویسید. با نرمافزار امنتر مانند تور به اینترنت متصل شدهاید و در سرویسی مثل بلاگر، وردپرس و مشابه آن یک صفحه به نام خود ذخیره کردهاید. حالا چه نکاتی را باید رعایت کرد که شناخته نشویم؟
الف- انتخاب نام وبلاگ:
دو حالت دارد. یا شما قصد دارید فقط درباره مسائل خاصی اظهار نظر کنید یا آنکه قصد دارید درباره مسائل مختلف بنویسید. در حالت اول، بهتر است اسمی مربوط به آن موضوع پیدا کنید. یا آنکه از ایدهای خاص دفاع میکنید که در آن صورت بد نیست نامی که بر میگزینید نزدیک به آن تفکری باشد که پشت وبلاگ شماست. اگر سبز هستید و از اسلامگرایی دفاع میکنید شاید وام گرفتن یک نام از کتاب علی شریعتی برای شما مناسب باشد، اگر به افتخار کردن به گذشته ایران و تمدن آریایی میپردازید، خب چی بهتر از یکی از اسامی شاهنامه؟ اگر وبلاگ لیبرال داشته باشید اما یک عبارت را از رهبر کمونیستهای چین وام بگیرید یا اگر سکولار هستید یک نام که یادآور حضور مذهب در جامعه است، چندان جالب نخواهد بود. اگر هم نخواستید میتوانید یک نام بیطرف و به اصطلاح خنثی برگزینید.
گاهی هم پیش میآید که ایده سیاسی نیست و بر فرض از محیط زیست، حقوق کودک، حقوق بیماران سرطانی یا معتادان به مواد مخدر میخواهید بنویسید و در آن صورت بهتر است باز نامی انتخاب کنید که زمینه فعالیت شما از نام وبلاگتان قابل درک باشد.
ب- نام نویسنده وبلاگ:
وقتی مستعارنویسی را انتخاب کردهاید پس طبیعی است که نمیخواهید کسی شما را بشناسد. پس اگر در قوچان مطلب مینویسید بهتر است از کلمه قوچانی استفاده نکنید، با این کار باعث میشوید این که شما در آنجا زندگی میکنید، تداعی شود.
استفاده از نام افراد خانواده یا خویشاوندان میتواند یکی از راحتترین کارهای بد در این موقعیت زمانی باشد. همین طور استفاده از یک اسم خاص و مشهور میتواند اعتبار وبلاگ شما را زیر سوال ببرد. صادق زیباکلام تنها یکی در فضای سیاسی اجتماعی حال حاضر میتواند مطرح باشد. اینکه نام مستعار وبلاگ نویسی تان اکبر گنجی، مرتضی تاجزاده، نیکی کریمی یا محمدرضا گلزار باشد به هیچ وجه فکر خوبی نیست.
یک نام معمولی، یا ترکیب یک مخفف و اسم خاص میتواند اینجا پیشنهاد مناسبی باشد. اما اینها به شما بستگی دارد، اگر بتوانید یک نام خاص یا معمولی را به یک عنوان مشهور در اینترنت در میان افرادی که به عنوان مخاطب بالقوه مشخص شدهاند.
پ - خاطره تعریف نکن:
خیلی وسوسه کننده است که در وبلاگی که نمیدانند ما مینویسیم، خاطره تعریف کنیم و تمام نظریاتمان را صریح ابراز کنیم، اما این اصلا یک ایده خوب نیست. تعریف یک خاطره که با ۵ نفر از دوستانتان داشته اید، مانند این است که به ۵ نفر از دوستانتان بگویید که هویت پشت آن وبلاک متعلق به چه کسی است. جدای از این که ممکن است در لحظهای بدون آنکه بخواهید یکی از آن ۵ نفر را هم به خطر بیندازید. رازدار باشید، حتا اگر آن راز، به نظر پر رمز نباشد.
ت- وبلاگت را به جایی وصل نکن:
بسیاری از امکانات وجود دارند که برای یک کاربر اینترنت وسوسه کننده هستند. هر روز آنها را در سایتهای مختلف ایرانی و خارجی میخوانیم و با هر کدام سر ذوق میآییم. وصل کردن وبلاگ به اکانت گوگل پلاس یا فیسبوک، توییتر و سایتهای دیگر میتواند باعث شود برای وبلاگمان بیننده بهتری بگیریم اما به همان نسبت همیک بی احتیاطی ساده میتواند مشکل ساز شود. بسیاری از این دسترسیهای شبکهها هستند که روز به روز تغییر میکنند و ممکن است بر اساس سیاستهای یک شبکه اجتماعی گاهی مثلا محل زندگی شما یا جایی که از آن وبلاگ می نویسید نوشته شود.
ث- با ایمیل مستعار ثبت نام کن:
برای وبلاگ نویسی یک اصل مهم این است که فرض را بر این احتمال اندک بگیرید که خود سرویس وبلاگ نویسی مشهور جهان تصمیم بگیرد اطلاعات شما را در اختیار کسی بگذارد. او از شما چه اطلاعاتی خواهد داشت؟ ایمیل شما و آیپی یا آدرس اینترنتی شما. سعی کنید حتما از ایمیل مستعار دیگری که درست کرده اید وارد این سرویس ها شوید. و حتما از برنامه ای مثل تور استفاده کنید که قرار است راه را کمی برای شما امن تر کند.
این ۵ مورد، همه موارد مهم نیست اما میتواند ۵ خطر عمده را از شما وقتی با نام پنهانی مینویسید رفع کند.
