به هم ریختگی رسانهای مثل صدای آمریکا، هیچ برندهای ندارد جز جمهوری اسلامی ایران. اینکه بهترین نیروهای حرفهای در این مجموعه تبدیل به کارمندانی میشوند که باید ساعت کارشان پر شود و میزان بهرهمندی سیستم از آنها به حداقل میرسد، تقصیر کیست؟ چه عواملی باعث کوتاه شدن تاریخ مصرف روزنامهنگار با سابقهای مثل کاوه باسمنجی یا خبرنگار شناخته شدهای مثل رودی بختیار در این مجموعه میشود؟ علت رقابتهای منفی و انتشار خبرهای غیرعمومی تحریریه در رسانهها چیست؟
