من عاشق وطنم ایران هستم و صمیمانه به ایران، سرزمین مادریم عشق می ورزم و برای رهایی آن از نکبت آخوند و جمهوری اسلامی از جان و دل تلاش کرده و خواهم نمود اما نروژ این کشور شمالی و سرد را، این کشوری که به من و خانواده ام پناه داده را نیز صادقانه و بی ریا بگویم دوست دارم و با اینکه مدت زیادی نیست در این کشور زندگی می کنم اما به خاطر ارتباطهایی که داشته ام از مردمش چیزهای زیادی یاد گرفته ام، مردمی مهربان، آرام و صبور و این خود در ذهن من یک سئوال ایجاد نموده که : آیا این مردم واقعا از نسل همان وایکینگ ها هستند؟ که هستند! و آخر چگونه می شود؟
در زیر گزارشی از دویچه وله را مشاهده می نمایید که باعث شد مطلبی که مدتها در گوشه ذهنم بود را با شما در میان گذارم. شاد و پیروز باشید.
پلیس نروژ سال گذشته تنها دو بار شلیک کرد و هر دو بار خطا
در کشور نروژ معمولا نیازی به دخالت مسلحانه پلیس در درگیریها پیش نمیآید. دولت نروژ آماری از دخالت پلیس در درگیریهای خیابانی این کشور را در سالهای گذشته منتشر کرده است.
بر اساس این آمار در سال ۲۰۱۴ پلیس نروژ مجموعا ۴۲ بار تهدید به استفاده از سلاح کرده و دو بار واقعا شلیک کرده است. اما بخت با مجرمان بوده و هر دو بار هم تیر پلیس به خطا رفته است.
روزنامه واشنگتن پست با استناد به گزارش دولت نروژ مینویسد که به علت نشانهگیری خطای پلیس نروژ تعداد مجروحان و کشته شدگان ناشی از شلیک پلیس در این سال برابر با صفر بوده است. نروژ کشور بسیار امنی است و پلیس نروژ به ندرت برای دستگیری مجرمان دست به اسلحه میبرد.
پلیس این کشور در برخی از سالها حتی یک بار نیز از سلاح کمری خود استفاده نکرده است. تعداد کسانی که در اثر شلیک پلیس نروژ ظرف ۱۲ سال گذشته مجروح شدهاند کمتر از ۲۰ مورد است و در این دوره ۱۲ ساله تنها دو نفر در اثر شلیک پلیس کشته شدهاند.
