دفاع از حقوق هر فعال رسانهای حرفهای و غیر حرفهای، کمترین وظیفه ماست. ستار بهشتی، قربانی پلیس «فتا» و بدرفتاریهایی شد که در هر دادگاهی محکوم است. حتی بی وجدانترین عضو نظام جمهوری اسلامی سعی میکند مسوولیت را به گردن یکی بیاندازد، چون فاجعه، فاجعه است و نمیتوان کتمانش کرد. اما مساله را از زاویهای دیگر باید دید. ستار بهشتی چه باید میکرد که شناسایی نشود؟ بسیاری از فعالان آنلاین آیا به مساله امنیت خودشان اهمیت میدهند؟ چرا فکر میکنیم در شرایطی که نیروی حاکم بیرحم است، نابینا هم هست؟ جمهوری اسلامی میلیاردها تومان هزینه خرید و استفاده از ابزار شناسایی کاربران و دستگاههایشان کرده است تا عمر نظام را اندکی طولانیتر کند، آنوقت آیا میتوان به همین راحتی تصور کرد که فعالیت سیاسی در داخل کشور با اسم واقعی و یا با گذاشتن نشانههایی میتواند بدون عواقب باشد؟ سایتهای خبری و اجتماعی، هنوز نتوانستهاند توجه مخاطبان خود را به واقعیتهایی اینچنین جلب کنند.
