هنگامی که ریگان به ریاست جمهوری آمریکا رسید, آقای خمینی سنبه را بسیار پر زور دید و حدود ۵۰ دیپلمات آمریکائی را که ۴۴۴ روز در گروگان غرور کاذب خود نگاه داشته بود طی قرار دادی خفت بار و ذلیلانه زیر نام قرار داد الجزایر آزاد کرد تا همچون قهرمانان ملی در آمریکا مورد استقبال قرار گیرند. اندر نامحرم بودن ملت ایران همین بس که مفاد قرار داد الجزایر که طی آن، چنان توافقی ذلیلانه را آقای خمینی تایید کرد هنوز بر ملت ایران مکشوف نیست. هنوز به ملت ایران گفته نشده طی آن قرار داد خفت بار چه میزان ازّ اعتبار ملتی کهن سال و چه میزان از سر مایه‌های مادی ایران خرج غرور کاذب و نخوت ابلهانه آن «آقا» گردید. اکنون سنبه آنچنان پر زور است که همچون آقای خمینی در قضیه گروگان گیری دیپلمات‌ها به دنبال راه فرار از این مخمصه می‌‌گردند. به هوش باشیم که قراردادی ذلیلانه تر و خفت بار تر از قرارداد الجزایر در راه است.
