هوشنگ بوذری زمانی مشاور غرضی و دوره‌ای هم‌راه و هم‌سفر حسن روحانی بوده است مهدی هاشمی، نقطه مشترک دو پرونده «توتال» و «اخاذی و مباشرت در آدم‌ربایی» در کانادا است. نقطه مشترک دیگر، اتهام‌های «دریافت رشوه هاشمی از توتال»، و «درخواست رشوه ۵۰ میلیون دلاری از بوذری» است.
آن جیگر خوش‌کلام، آن بولداگ نظام، آن ته مانده نفت مسجد سلیمون، آن مشابه طیب رضایی چاله میدون، آن فرستانده جوانان وطن به روی مین، آن قاچاقچی بزرگ سیگار ایران‌زمین، آن از موسسین سازمان مجاهدین انقلاب، آن دائما غرق شده در فاضلاب...
بخش عمده‌ای از ما اهالی رسانه، بنا به منفعت یا برای اثبات دیدگاه خود، به طور گزینشی مسائل را نگاه می‌کنیم. همه ما کمابیش دچار این بلیه هستیم، اما باید بپذیریم که اگر خود را «روشن‌فکر عرصه عمومی» معرفی می‌کنیم، مسوولیت‌مان بالاتر از آنی است که همه چیز را سرهم بندی کنیم و سر خلق را شیره بمالیم. روشن‌فکری در مملکت ما شده عین جای مهر نماز روی پیشانی. طرف آنقدر می‌خواهد خود را مومن نشان دهد که حاضر است مهر را داغ کند تا بافت پوستی پیشانی‌اش تغییر یابد. مدعی روشن‌فکری هم چنین موجودی است، منتهی شیک‌تر!
اگر در روزهای آینده، اکبر هاشمی رفسنجانی، با حکم حکومتی خامنه‌ای، صلاحیتش «احراز» شود، فرقی نخواهد کرد. کسی که «معمار» وضع کنونی کشور است و فساد و سو استفاده و حذف روشن‌فکران غیر وابسته و تحدید و تهدید مخالفان، جزو واجباتش بوده، اینک به خاطر منافع متضاد با رهبری و سپاه، امکان حضور در رقابت‌های انتخاباتی سال ۹۲ را از کف داده است. رد شدن هاشمی رفسنجانی در این موقعیت، یک فایده بزرگ دارد! شناسایی بهتر کسانی که خود را مخالف نظام و «روشن‌فکر» و مرجع سیاسی مردم می‌خوانده‌اند.
۷۸ نفر از کارگران قرارداد موقت کارخانه‌ی "صنایع شیمیایی و دارویی ارسطو"، واقع در شهرک صنعتی کاوه ساوه، با عدم تمدید قرارداد، از کار بیکار شدند.
