از کودک حسین گرفته تا برادرش،از خودش تا غلامش،از قاری قرآن تاآن معلم اطفال کوفه، تا آن موذن، تا آن مرد خویشاوند یا بیگانه، تا آن مرد اشرافی و بزرگ و با حیثیت در جامعه خود و تا آن مرد عاری از همه ی فخرهای اجتماعی، همه برادرانه در برابر شهادت ایستادند تا به همه مردان، زنان، کودکان، پیران و جوانان همیشه ی تاریخ بیاموزند که باید چگونه زندگی کنند.(علی شریعتی)
حسین با یاران اندکش در عاشورا کشته شد، عاشورا تنها یک تراژدی نیست (تراژدیی که بدست و اراده ی حاکم جبار و دیکتاتور وقت رخ داد) عاشورا یکی از نمادهای ایثار، ایستادگی وحق جویی در برابر ظلم،بی عدالتی، اختناق،خشونت و سلطه ی حاکمان جبار است. فرقی هم ندارد که حاکمان و عاملان حکومت وقت مسلمان باشند یانه، خود مجریان دین خدا باشند یانه، در هر زمان و در هر مکان می تواند رخ دهد.
