باز، تو باز آمدی
ظلمت ِآن خاک وُ خشت !
باز ، نمیخواهمت
بهمن ِخونین سرشت !
باز ، نمیخواهمت
بهمن ِخونین سرشت !
با نفس ِ سرد تو
شاخه ی شادم شکست.
شاخه ی شادم شکست.
غم ،به سراپرده ام
خیمه زد وُ ریشه بست.
خیمه زد وُ ریشه بست.
با من وُ نیلوفرم
حرف ِ تو از برف بود.
حرف ِ تو از برف بود.
