نوروز ۲۵۷۶ بر شما یاران و همیهنان خجسته و پیروز

نوروز و سفره هفت سین

چه زیباست نوروزی که همراه با بهار آزادی ایران عزیزمان باشد
چه زیباست نوروزی که همراه با بهار آزادی تمامی زندانیان سیاسی و عقیدتی باشد
نوروزتان پیروز هر روزتان نوروز
ما امسال دو سفره هفت سین داریم:
یکی برای شیر دختر بهاری ایران ( آتنا فرقدانی ) هنرمند و فعال اجتماعی/سیاسی که هم اکنون در زندان است و آرزوی آزادی هر چه زودتر او را داریم.
یکی هم برسم هر ساله و بنا بر آداب و سنن زیبای فرهنگ ایرانزمین
شاد و سربلند و پیروز باشید
پاینده ایران و پرچم زیبای سه رنگ شیروخورشید نشان
ماهستیم...
نوروز ۲۵۷۴

همزمانی اعلام خبر مرگ خامنه ای، توافق هسته ای و نوروز تلاشی برای حفظ رژیم!!

این پیامی است به همه ی کسانی که در طول حکومت ننگین و سراپا فساد جمهوری اسلامی مورد ظلم و ستم قرار گرفته اند، عزیزانشان را از دست داده اند، شکنجه شده اند، توهینهای شنیعی را تحمل کرده اند، هستیشان را از دست داده اند، زندان رفته اند، معتاد شده اند و... ای مبارزین و فعالین سیاسی، شماهایی که منتظر فرصت بودید خوب این فرصت فراهم شده : سید علی خامنه ای مرده است آن ضحاک زمانه مرد! آن عامل فساد و جنایت علیه ایرانی مرد! افعی حکومت سر خود را از دست داده است، ستون اصلی جمهوری اسلامی دیگر وجود خارجی ندارد، مگر منتظر فرصت نبودید!

تصاویر زیبای یاران جنبش ملی ماهستیم در رژه ایرانیان نیویورک 2014

رژه و جشنواره ایرانیان نیویورک، ۲۰۱۴

رژه و جشنواره ایرانیان نیویورک دیروز در خیابان مدیسون نیویورک از ساعت ۱۲ تا ۱۴ با حضور هزاران ایرانی از ایالت‌های اطراف برگزار شد. ایرانیانی از ایالت‌های دورتر نیز برای تماشای این جشنواره به نیویورک آمده بودند.

نوروزتان خجسته!

از امیدها و ناامیدی‌ها در سال جدید

در سالی که دیوار میان دو آلمان برقرار بود به دوستان‌ام با اطمینان می‌گفتم این دیوارها بدون شک روزی فرو خواهد ریخت و فرو ریخت. آن روزها شاید آرزوی قلبی یک جوان بود که بیان می‌شد اما این آرزو چون منطبق با نص تاریخ بود محقق شد و آن جوان در سنین میان‌سالی فروریختن دیوار و اتحاد دو آلمان را به چشم خود دید. اگر بخواهید از استحکام سیاسی و پلیسی آلمان دمکراتیک با خبر شوید٬ فیلم بسیار دیدنی «زندگی دیگران» را تماشا کنید...

قلم‌رنجه: دیر رسیدیم، «عید» از ایران رفت!

نوروزی دیگر، باز هم در غربت فرا می‌رسد و باز هم با این امید که سال آینده را، این سال‌های پایانی عمر را - لااقل در «خانه» باشم. اما تکلیف سال‌های رفته چه می‌شود؟ سال‌هایی که نوروزم – دور از خانه گذشت؟!