در آخرین مقالۀ سال پیش (کیهان 1447) عطف به اظهارات آیتالله لاریجانی راجع به حقوق بشر، معروض داشتم «از دیدگاه آن کشیشی که در محاکم تفتیش عقاید هرکس را با او همعقیده نبود محکوم به مرگ میدانست و فقیهی که امروز در رأس قوه قضائیه جمهوری اسلامی قرار دارد، کلمات بهکار رفته در منشور حقوق بشر حرف مفتی بیش نیست، وقتی از حقوق بشر سخن میرود بنا بر تفسیر دیانتی و فقاهتی ابتدا باید معلوم کرد کدام بشر و کدام حقوق»!
نمونۀ این تلقّی و تفکر، چگونگی برخورد دستگاه قضائی با پروندۀ قتلهای زنجیرهای کرمان است.
