برای سالروز فروغ

…با یادِ آن پرنده که دیگر نیست

تو با بهار پریدی

هنوز یادِ عزیزت کنار پنجره، مانده‌ست
و لاله‌های حیاط
به سوگواری ِ دست ِ نوازشت ای دوست!لباسِ تازه، نپوشیدند.

و آن بنفشه که بوی ترا به تن دارد
چه غمگنانه ترا آه… می‌کشد ای ماه!

تو با بهار پریدی
و آفتابِ سحرگاهِ برکه‌های غریب
پس از غروبِ تو! بابیقراریِ نرگس
ز مهربانیِ چشمِ تو 
گفت و گوها داشت.