اگر برای حقوق بشر ارزشی قائلید: سفارت ایران در واشنگتن آمریکا را در اختیار اپوزیسیون و مخالفان واقعی رژیم جمهوری اسلامی ایران قرار دهید!

عکسی‌ از سفارت ایران در آمریکا که از سال ۱۹۷۹ بدون سکنه‌ باقی‌ مانده است.

ساختمان سفارت ایران در در "محله سفارت ها" در خیابان ماساچوست واشنگتن واقع شده است . این ساختمان هنوز متعلق به ایران است.

مجمع مؤسس شورای ملی ایران در اردیبهشت 92 برگزار می شود

کمیته موقت هماهنگی برای تشکیل شورای ملی ایران در اطلاعیه ای اعلام کرد که مجمع مؤسس شورای ملی ایران در روزها 7 و 8 اردیبهشت 1392 برابر با 27 و 28 آوریل 2013 در شهر پاریس برگزار خواهد شد.

این اطلاعیه با اشاره به وضعیت حساس کشور اعلام نمود که طی یک جلسه فوق العاده در روز سه شنبه 15 اسفند 91 تصمیم به برگزاری این مجمع در نخستین فرصت ممکن گرفته شد.

برای اطلاعات بیشتر درباره چگونگی برگزاری مجمع مؤسس شورای ملی ایران می توانید به سایت «فراخوان ملی»  مراجعه کنید.

شاهزاده رضا پهلوی شخصیت شناخته شده مخالف جمهوری اسلامی در تشکیل  و پشتیبانی از این شورا نقش محوری دارد.

رضا پهلوی: ما خواهان آزادی زندانیان سیاسی در ایران هستیم

رضا پهلوی شخصیت سرشناس مخالف رژیم جمهوری اسلامی در اطلاعیه ای همراه با ویدئو ایرانیان را فرا خواند تا در همبستگی با زندانیان سیاسی، روزهای شنبه و یکشنبه 25 و 26 آذر 1392 با شمع های روشن در خیابان ها حضور یافته و پشتیبانی خود را از آزادی همه زندانیان سیاسی در ایران اعلام دارند.

شاهزاده رضا پهلوی در این بیانیه تأکید کرد: «هیچ یک از ما آزاد نیست تا زمانی که هم میهنانمان تحت چنین شرایط زجرآوری به سر می برند و ما می بایست این زجر مستمر را به جهانیان یادآور شویم». 

رضا پهلوی با تأکید برجنبش های مسالمت آمیز یادآوری کرد: «من همواره پشتیبان جنبش های صلح جویانه مانند جنبش شمع های روشن هستم، من تمامی دوستان ایران آزاد را تشویق می کنم که با در دست داشتن شمع در شهرهای محل سکونت شان به هم میهنمانمان بپیوندند. ما را در رساتر کردن پیاممان به رژیم روحانیون یاری کنید: ما خواهان آزادی زندانیان سیاسی در ایران هستیم.»

«شاهزاده خانم» نادره افشاری درگذشت

نادره افشاری یکی از نویسندگان پُرکار و مخالف جمهوری اسلامی درگذشت. به دلیل پخش این خبر نخست در شبکه های اجتماعی و به دلیل آنکه  نادره افشاری طبعی شوخ و زبانی تلخ و تیز داشت، کسانی که خبر درگذشت وی را باور نمی کردند، چه بسا آن را به حساب یکی دیگر از شوخی های وی با مخاطبانش گذاشتند با این هدف که مثلا ببیند این جماعت پر مدعا با درگذشت وی چگونه روبرو می شود تا بعد تازیانه زبان را بر پیکرهای بی تفاوت که ادعاهایشان گوش جهان را کر می کند، فرود آورد.